Thursday, July 16, 2026

प्रिय सानी केटी,

  प्रिय सानी केटी,

हिजोझै आज पनि फर्किएकी छु । धेरै माया । धेरै सुभेच्छा ।  आज पनि रातभर पानी पर्यो । तिमीलाई थाहा छ नि सबै रातहरु सजिला हुँदैनन् सायद यो यस्तै रात थियो । तर त्यसले कमजोर त बनाएन । लाग्यो म अब रुवाझै हलुका रहिन । हल्का हुनेहरु स–साना हुरी बतासले पनि सजिलै बहकिन सक्छन् ।

कुनै यात्राको किताब पढ्दै छु । छोरी मान्छेले गरेको त्यो एक्लो यात्राले आफैँलाई भन्दैछु- चाहेको मैले पनि त्यही हो  । सायद कुनै दिन म पनि त्यसरीनै झोला बोकेर कहिँ पुग्नेछु ।आफ्नो सामान बोकेर फटाफट हिड्नेहरु लोभलाग्दा लाग्छन् । लाग्छ हिड्नेहरु नै हुन् जसले माटो, हावा र पानीलाई बुझ्छन् । अरु सब ठिकै नै छ तर केही चिन्ता पनि छ जसलाई म आफैँले सुल्झाउँन पर्नेछ ।

केही कुराले आभारी छु । जस्तो रातभर परेको झमझम पानी । बिहानै मुस्कुराएको घाम । बाटामा भेट्दा मुस्कुराउँने मानिसहरु । कहिलेकाही त लाग्छ म त्यसैको लागि बाच्दैछु । तर मलाई म आफ्नै लागि बाच्दैछु । म आफूले चाहेको किताब पढ्न पाएकोमा । आफुले मन पराएको मानिस भेट्न पाएकोमा । आफूले चाहेको चिज खान पाएकोमा पनि आभारीनै हुन्छु । जे भैराछ रमाइलो भै राछ । कहिलेकाही उकालो चढ्नु । कहिलेकाही ओराले झर्नु त बस जीवनका नीयती मात्र हुन् । त्यो बाहेक अरु जे भैराछ रमाइलो नै छ । 

आज पनि हिजोको चिन्ता दिएर हिड्न चाहन्न । दुखी हुँदैमा चिन्ता बोकर हिड्नुपर्छ भन्ने पनि हुँदैन । हो म दुखमा पनि खुसी भै दिन सक्छु । छोरी मानिस  उमेरको कुनै लामो फेरीस्तसम्म आफ्नो तरिकाले जीवन जीउँनु भनेको समाजमा असफल झै हुनु हो । आज पनि लोग्ने बिनाका केटाकेटी बिनाका छोरीमान्छे समाजले बिरलै कल्पना गर्छ । तर मलाई केही छैन म मेरो जीवनको मालिक हुँ । सब एक्ला छन्, अरु कोहीसँग भएझै नाटकमात्र गर्छन् ।  भिडमा पनि एक्ला छन् मानिसहरु ।

हरेक दिन यसरी नै किबोडमा औलाहरु चलाउँन चाहन्छु । मेरो जीवनको अन्त्यसम्म नै म यही चाहन्छु । म जे हुँ अक्षरहरुमा मात्र हुँ । प्रिय सानी केटी यसरी अघि बढ्नु । आफूले आफैँलाई रोज्नु सजिलो काम होइन । यो देशका कति छोरीमान्छेले आफ्नै लागि बाचेका छन् र । जे छौ लोभलाग्दी छौ यसरी नै अगाडी बढ्नु । कहिलेकाही आफैँले आफैँलाई मनपराउँछु भन्न पनि पाइन्छ कहिलेकाही आफैँले आफैँलाई लोभलाग्दी छौ भन्न पनि पाइन्छ ।  भिडमा आफूलाई नखोज्नु, तिमी भिड होइनौ । 

अगाडी बढ्नु कहिलेकाही फर्केर पनि हेर्नु । फर्केर नहेर्नु अगाडी बढ्नु होइन । कहिलेकाही जे छैन त्यो छैन भन्ने पनि लाग्ला  । तर त्यो नै सब चिज हो नबुझ्नु अगाडी मात्र बढ्नु ।

No comments:

Post a Comment

एक मानिस एक कथा

  “यो अंकको कथा होइन । तर मानिस पनि त अंक नै हो । के मानिसलाई अंक मान्दिँदा हुन्छ ? वा भनिदँदा हुन्छ तिमी अंक होइनौ अरु केही हौ ।” उ भन्छ–...