.................. सायद यी बिन्दुहरुझै पर्खाइका रेखाहरु धुमिल हुन्छन् । “के तिमी फेरी पर्खन्छौ” सुन्दा अत्यासलाग्दो पनि लाग्न सक्छ । तर पनि पर्खनु सायद आफैलाई फर्केर हेर्नु हो । छोडी आएका दोवाटाहरु सजिला जस्ता पनि लाग्न सक्छन् । अथवा गह्रौ पनि लाग्न सक्छ । तर कहिलेकाही छिचोलेको क्षितिजलाई केही नभएझै पर्खेर हेर्नु सायद आवस्यकता हो ।
कहिलेकाही लाग्छ पर्खाइ सायद आशाको बिम्ब हो । पर्खनेहरुलाई लाग्छ उनीहरुको पखाईले सायद केही राम्रो हुनेछ । छोराछोरीको घर फिर्तीलाई कुरेका आमाहरु, राम्रो खेतीबालीका आशामा पानी पर्खेका किसानहरु, बिदेशीएका लोग्नेलाई पर्खेका महिलाहरु यी सबैमा आशाहरु भेटिन्छ ।
No comments:
Post a Comment